Als ergens mijn haren van overeind gaan staan, dan is het wel van de veel gehoorde leuze: ‘wees elke dag de beste versie van jezelf!’ Vaak wordt dit geroepen op websites van coaches of trainingsbureaus. Of op van die dwingende tekstposters in de sauna, bij wijze van inspiratie. Waarom erger ik me hier aan?
Met regelmaat zitten er in mijn werkkamer kersverse moeders tegenover mij. Vrouwen met een baby die helaas geen roze wolk ervaren. Vaak komen zij heel verdrietig en vol met schuldgevoel mijn werkkamer binnen. Ik wil deze mama’s zo graag de volgende boodschap meegeven: je bent niet alleen!
Het is een beetje stil van mijn kant, op social media en op mijn blog. De reden daarvan is dat het trouwseizoen in volle gang is. Want ik ben niet alleen psycholoog, ik ben ook babs. Buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand. Ik heb – vind ik dan – niet alleen de leukste baan, maar ook de allerleukste bijbaan die je je voor kunt stellen! Ik schrijf dus wel een heleboel de laatste tijd; alleen voor kleine gezelschappen: huwelijksspeeches.
Afgelopen weekend nam ik afscheid van mijn ouderlijk huis. Het huis dat ruim 41 jaar een vanzelfsprekendheid was in mijn leven. Het huis waar ik ben opgegroeid en waar ik voor een groot gedeelte ben geworden wie ik ben. Ik nam niet alleen afscheid van het huis, maar ook van de tuin.
Als je een relatie hebt die langer dan een paar maanden duurt, kan het haast niet anders of je hebt er wel eens mee te maken: ruzie met je partner. Maar: zijn relatieruzies nou eigenlijk nodig? Brengt het je relatie uiteindelijk verder en is het dus nuttig? Of is ruzie vooral kwetsend, onnodig of zelfs schadelijk? Dat hangt af van de manier waarop er ruzie gemaakt wordt.
Altijd klaarstaan voor anderen, ook al loop je al met je tong op je schoenen. Bereid zijn op je werk de klussen op te knappen waar niemand anders zin in heeft. Of meedoen met activiteiten die je vriendinnenclub georganiseerd heeft maar die je eigenlijk vreselijk vind. Voorbeelden van gedrag om te pleasen. Waarom doe je dat en wat bereik je er eigenlijk mee?
Nieuwsgierig naar ‘een relaxter leven’? Daar kan ik over meepraten. Als psycholoog weet ik van alles over gevoelens en de menselijke geest, maar ja. Zoals de loodgieter thuis zijn lekkende kraan niet repareert en de gebitten van de kinderen van de tandarts niet perfect zijn, zo leeft de psycholoog ook gewoon een menselijk bestaan en worstel ook ik dus geregeld met stress en spanningen. Ik heb echter vijf richtlijnen die me helpen.
Meer dan eens sprak ik vrouwen in mijn praktijk die na een jarenlange ingewikkelde relatie met een zucht concluderen: ‘hij zal wel narcistisch zijn’. En opgebrande mensen die helemaal vastgelopen zijn met een narcistische baas die nul empathie toont. Of mensen die nooit begrip kregen van hun moeder en daardoor flink aan zichzelf zijn gaan twijfelen. Mogelijk ook de gevolgen van narcisme.
Ergens op Instagram las ik de vraag: welk boek heeft invloed op je leven gehad? Ik scrollde door de reacties en zag opvallend vaak de titel ‘Tuesdays with Morrie’ langs komen. Daar had ik nog nooit van gehoord. Ik las het tijdens een weekendje weg en begrijp waarom het zo vaak genoemd werd als antwoord op die vraag.
In deze gekke tijd is fysieke afstand belangrijk, maar juist nu hebben we elkaars nabijheid nodig. Om onze verhalen te vertellen, met elkaar mee te leven en om onze gevoelens te delen. Dan kun je bellen natuurlijk, maar elkaar zien is intenser. Dus ga je over tot videobellen. Of Skypen of Facetimen, of hoe je het ook wilt noemen.